Anestezjologia

Anestezjologia

Anestezjolog kwalifikuje pacjenta do znieczulenia, wybiera jego rodzaj oraz stosowane leki, przeprowadza znieczulenie, czuwa nad stanem i bezpieczeństwem chorego podczas całego zabiegu operacyjnego oraz nadzoruje leczenie pooperacyjne (zwłaszcza leczenie bólu pooperacyjnego). W wielu szpitalach pacjent bezpośrednio po zabiegu przebywa na sali pooperacyjnej pod nadzorem anestezjologa i pielęgniarek anestezjologicznych.

W gabinecie przyjmują
lek. med.
Jacek Kil
specjalista anestezjolog
lek. med.
Wojciech Pawlik
specjalista anestezjolog
lek. med.
Tomasz Banyś
specjalista anastezjolog

Rozwój chirurgii możliwy był dzięki możliwości opanowania bólu operacyjnego powodowanego uszkodzeniem tkanek. Dlatego też przed operacją towarzyszy pacjentom niepokój i obawa nie tylko
o przebieg operacji, ale również o skuteczne i bezpieczne znieczulenie.

Lekarzem wykonującym znieczulenie jest anestezjolog. Pomaga mu wykwalifikowana pielęgniarka anestezjologiczna. Anestezjolog kwalifikuje pacjenta do znieczulenia, wybiera jego rodzaj oraz stosowane leki, przeprowadza znieczulenie, czuwa nad stanem i bezpieczeństwem chorego podczas całego zabiegu operacyjnego oraz nadzoruje leczenie pooperacyjne (zwłaszcza leczenie bólu pooperacyjnego). W wielu szpitalach pacjent bezpośrednio po zabiegu przebywa na sali pooperacyjnej pod nadzorem anestezjologa i pielęgniarek anestezjologicznych.

Pacjent spotyka się z anestezjologiem po raz pierwszy podczas wizyty przedoperacyjnej (konsultacji anestezjologicznej). Wizyta ta ma na celu dokładne poznanie pacjenta, jego stanu zdrowia, przebytych i obecnych chorób, przyjmowanych leków czy poprzednich znieczuleń. Dane te są bardzo ważne - od nich zależny jest wybór najlepszej i najbezpieczniejszej metody znieczulenia. Podczas wizyty przedoperacyjnej zlecana jest również premedykacja, zwana zwyczajowo "głupim Jasiem". Są to leki, podawane zwykle doustnie, domięśniowolub dożylnie, które uspokajają pacjenta i zmniejszają ryzyko powikłań podczas znieczulenia. Premedykację podaje się około 30 min - 1 godzinę przed znieczuleniem. Po jej otrzymaniu chory nie powinien siadać w łóżku i wstawać, gdyż mogą wystąpić zaburzenia równowagi.

Istnieją trzy podstawowe metody znieczulenia: znieczulenie ogólne , zwane potocznie narkozą, znieczulenie regionalne, określane mianem "blokady" oraz znieczulenie miejscowe. Dodatkowo anestezjolog może zastosować farmakologiczne uspokojenie (sedację), która zmniejsza poczucie lęku i przykrych doznań związanych z wykonywanym najczęściej znieczuleniem miejscowym. Wybór znieczulenia jest uzależniony od typu i rozległości wykonywanej operacji lub zabiegu diagnostycznego, stanu zdrowia pacjenta, wymagań lekarza operującego a także od preferencji anestezjologa i wyboru pacjenta.

Przed rozpoczęciem każdego znieczulenia podłączane są do pacjenta różne urządzenia monitorujące funkcje życiowe: pracę serca, ciśnienie tętnicze oraz utlenowanie krwi (monitorowanie). Każdy pacjent przed znieczuleniem musi mieć założoną kaniulę dożylną, przez którą będą mogły być podawane anestetyki, leki oraz płyny (kroplówka).