Gabinet Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej

Diagnostyka i leczenie chorób naczyń tętniczych i żylnych (dr n. med. Szewczyk Marek).

Diagnostyka i leczenie chorób z zakresu jamy brzusznej
- przygotowywanie i kwalifikacja chorych do operacji oraz prowadzenie chorych po zabiegach   operacyjnych
- usuwanie chirurgiczne drobnych zmian skórnych.

Diagnostyka chorób jelita grubego
- leczenie żylaków odbytu met. Barrona, kolonoskopia (lek. med. Dariusz Stępień)

W gabinecie przyjmują
dr n. med.
Marek Szewczyk
specjalista chirurgii ogólnej i naczyniowej
lek. med.
Mirosław Kawulok
specjalista chirurgii ogólnej
lek. med.
Andrzej Solarz
specjalista chirurg, onkolog

Zakres badań:

  •     USG piersi
  •     biopsja sutka piersi
  •     mammografia
  •     kolonoskopia

Rak piersi jest najczęstszym nowotworem złośliwym u kobiet w Polsce. Spośród 100 kobiet na raka piersi zachoruje od 2 do 5. Wcześnie wykryty nowotwór jest w 100 % wyleczalny. Tylko systematyczna profilaktyka pozwoli na wykrycie zmian we wczesnym stadium. Niestety większość przypadków raka
w Polsce kobiety wykrywają sobie same, gdy ujawnia się on w postaci badalnego guza. Obecnie nowoczesne i różnorodne metody leczenia pozwalają na wyraźne przedłużenie życia nawet
w przypadkach zaawansowanego raka piersi.

TORBIELE

Najczęściej spotykaną chorobą piersi są torbiele. Jest to schorzenie piersi powstające pod wpływem zaburzeń hormonalnych. Choroba występuje u około 20 % kobiet. W niektórych przypadkach torbiele można opróżniać za pomocą igły i strzykawki. Inne metody leczenia torbieli odnoszą słaby efekt.
WŁÓKNIAKI PIERSI

Łagodne nowotwory spotykane u młodych kobiet w wieku 15 - 30 lat. Leczeniem jest chirurgiczne wyłuskanie guzka.

INNE CHOROBY PIERSI

często rozpoznawane w naszej poradni to m/in: Stany zapalne piersi, mlekotok nie związany
z porodem, oraz u mężczyzn GINEKOMASTIA czyli rozwinięcie się tkanki gruczołowej w obrębie gruczołu sutkowego u mężczyzny. Przyczyna jest najczęściej nieznana albo ma podłoże hormonalne lub polekowe. Obserwację wzrostu piersi należy prowadzić już w wieku dojrzewania. Wtedy już może ujawnić się asymetria rozwoju piersi. Po zakończeniu wzrostu piersi należy zacząć comiesięczną samokontrolę. Badanie należy przeprowadzać tylko 1 raz w miesiącu,
1 lub 2 dni po miesiączce. W tej samej pozycji ciała np. podczas kąpieli. Mokra skóra ułatwia badanie. Opuszkami palców należy centymetr po centymetrze zbadać całe piersi np. ruchem zgodnym ze wskazówkami zegara i starać się wybadać zgrubienia i nierówności. Większość kobiet wyczuje sobie jakiś twardsze miejsca i nierówności i te miejsca należy powtórnie znaleźć za miesiąc, określić czy są one takiej samej konsystencji i wielkości. Są to naturalne zgrubienia gruczołowe wynikające z budowy piersi. Jeżeli kobieta nauczy się budowy swoich piersi to pojawienie się nowego guzka szybko zwróci jej uwagę. Wtedy należy zwrócić się do lekarza. Pod koniec badania należy ucisnąć brodawki
i próbować uzyskać wydzielinę. Wszelkie guzy, asymetrie wielkości czy zmiany na skórze, których wcześniej nie było, mogą świadczyć o zaawansowanym procesie chorobowym. Przynajmniej raz
w roku należy poddać się badaniu USG lub MAMMOGRAFII

KOLONOSKOPIA

w chwili obecnej uznaje się, że badanie kolonoskopowe, czyli badanie całego jelita grubego od odbytu do kątnicy (około 150 cm) jest najlepszą i najszybciej rozwijającą się metodą małoinwazyjną do wykrywania chorób tego narządu a w szczególności raka jelita grubego. Doświadczony endoskopista wykonuje badanie w czasie od 20 do 30 minut u 80-90 % pacjentów. W trakcie badania chory leży na lewym boku ze zgiętymi w kolanach nogami.
Ocenia się, że rak jelita grubego (zwykle rak gruczołowy) jest drugim w częstości występowania rakiem na świecie. Zmianę przednowotworową stanowi polip gruczolakowaty. Gruczolakoraki mogą występować w całym jelicie grubym jednak najczęściej znajdują się w jego końcowym 40 cm odcinku.
Diagnosta w trakcie badania monitoruje ilość zmian (zwykle polipy), ich rodzaje i opisuje ich umiejscowienie oraz usuwa dodatkowym oprzyrządowaniem polipy do badania histopatologicznego.
Badanie kolonoskopowe przebiega zwykle z odczuwalnym przez pacjenta dyskomfortem i uczuciem ucisku w jamie brzusznej. Pacjent może mieć wykonane badanie kolonoskpowe ze znieczuleniem dożylnym, które przeprowadza anestezjolog wraz z pielęgniarką anestezjologiczną.
Do badania kolonskopowego pacjent przygotowuje się w domu. Wymagana jest absolutna dieta. Pacjent pije około 2 do 3 litrów klarownych płynów zwykle wodę niegazowaną i klarowne soki oraz przyjmuje lek czyszczący jelito FLEET PHOSPOSODA, którego zastosowanie nie wymaga wykonania przez pacjenta lewatywy przed badaniem.
Uznaje się, że badanie kolonskopowe powinno być wykonywane raz na 5 lat po 40 roku życia, niektóre źródła podają raz na 10 lat u osób u których nie stwierdza się zmian patologicznych i raz na 2 lata
u osób, u których stwierdzono polipy jelita grubego.
W dobie narastającej alergii pokarmowej (stałe pogarszanie się jakości spożywanych pokarmów -konserwanty) stoimy na stanowisku by wykonywać badanie najpóźniej co 5 lat u osób, u których nie wykryto zmian w pierwszym badaniu.

Choroba Hemoroidalna

Hemoroidami nazywamy guzy krwawnicowe, żylaki wewnętrzne odbytu, splot naczyniowy tworzący uwypuklenia w postaci guzków pokrytych błoną śluzową, stanowiący przeszkodę dla samoistnego oddawania gazów.

OBJAWY:

  •     krwawienia przy oddawaniu stolca
  •     bóle o różnym nasileniu od dyskomfortu, uczucia rozpierania i istniejącej przeszkody w odbytnicy do żywego bólu, szczególnie po oddaniu stolca
  •     wyczuwalne, wypadające guzki podczas oddawaniu stolca
  •     świąd
  •     wrażenie utrzymującego się obrzęku okolicy odbytu
  •     zapalenia anodermy (skóry odbytu)
  •     trudności w utrzymaniu higieny osobistej (w przypadku pojawienia się żylaków zewnętrznych odbytu jako powikłanie choroby hemoroidalnej lub trudności w odprowadzeniu hemoroidów)

PRZYCZYNY:

  •     częste zaparcia
  •     współistniejące choroby takie jak nadciśnienie tętnicze, niewydolność mięśnia sercowego
  •     uwarunkowania genetyczne (również wrodzona słabość mięśni zwieracza odbytu)
  •     używki
  •     ciąża i poród
  •     długie pozostawanie w pozycji siedzącej
  •     podeszły wiek
  •     praca wymagająca dużego wysiłku mięśni
  •     niedostateczna ilość płynów
  •     biegunki
  •     częste wymioty
  •     rak odbytu i odbytnicy

W Szpitalu pod Bukami stosujemy metodę Barrona w leczeniu choroby hemoroidalnej, uznanej w chirurgii jako:

  •     jedną z najlepszych metod selektywnego, bezbolesnego usuwania hemoroidów
  •     w połączeniu z fotokoagulacją podczerwienią przyspieszającej martwicę hemoroidów
  •     bezbolesny, krótki zabieg, bez pobytu w szpitalu

Szczelina odbytu (Fissura ani)

Szczelina odbytu to linijne pęknięcie i owrzodzenie kanału odbytu, od strony kości ogonowej). Owrzodzenie oraz mikroropnie powstają w wyniku zaburzeń ukrwienia kanału odbytu spowodowanym nadmiernym napięciem zwieraczy odbytu. Główne objawy to dużego stopnia dolegliwości bólowe podczas oddawania stolca utrzymujące się nawet do kilku godzin po oddaniu stolca oraz krwawienia,
a także ropa ze śluzem zmieszana z kałem tzw. mokry odbyt. Około 50 % pacjentów z tą choroba cierpi również na różnego stopnia nasilony świąd.

Leczenie nieoperacyjne :

  •     leki zmniejszające stan zapalny
  •     leki zmniejszające napięcie zwieracza wewnętrznego i przyspieszające gojenie
  •     miejscowe wstrzyknięcie BOTOXU (toksyna botulinowa typu A)